Verhalen

1. Hoe is het zo gekomen?
2. Een proefrit....

Sinds augustus 2003 rijd ik weer rond in een eend.
Hoe is dat zo gekomen?

25 jaar geleden was ik, net getrouwd en helaas dienstplichtig militair, de trotse bestuurder van een gele 2cv4-special. Zo'n speciaal model zonder derde zijraampje, superkaal, maar prima geschikt om elke dag van Rotterdam naar Soesterberg en weer terug te tuffen.

Toendertijd....
.....bracht ik m'n eend trouw voor onderhoud naar de Citroën-dealer in de buurt,
.....tankte ik een volle tank voor 25 gulden,
.....hing ik vlak achter vrachtwagens en nam gas terug,
.....zwoegde ik me langs vrachtwagens om te ontdekken dat de eend niet voorbij de "boegstroom" van de cabine kwam,
.....heb ik ontelbare linkerarmen van vrachtwagenchauffeurs met aan het uiteinde daarvan een lokkende boterham moeten trotseren,
.....heb ik met flinke tegenwind en vier personen in de eend de vluchtstrook opgezocht vanwege de snelheid van slechts 60 kilometer die we konden halen,
.....lekte de eend ook als het regende,
.....reed mijn eend volgens getuigen wel 130 kilometer als we met wind mee de Van Brienenoordbrug afreden,
.....heb ik nadat ik nieuwe koppelingsplaten kreeg van de dealer een half jaar zonder olie in mijn versnellingsbak rondgereden, kon niemand vinden wat het gekraak was als de motor warm was,
.....heb ik (zonder versnellingsbakolie) ruim drie weken met mijn vrouw de bergen van Zwitserland verkend, altijd als eerste boven, dan de auto parkeren en hem stationair draaiend laten afkoelen om vervolgens de afdaling weer te beginnen,
.....zwaaiden eend-rijders in Zwitserland al naar elkaar
.....zaten we riant voor ons tentje op de uitgenomen achterbank van de eend,
.....waaide het dak van de eend toen we op de snelweg in Duitsland ingesloten waren tussen drie grote containervrachtwagens,
.....bonden we het dak weer op de auto met scheerlijnen van de tent,
....zochten we op sloperijen naar een ruildak, maar die waren niet te vinden,
....had Paris Parts in Rotterdam-Noord daken in de aanbieding voor 130 gulden.

Is eendrijden leuk dan?
Net als veel oud-eendenbezitters is er bij mij een soort besmetting in stand gehouden en heb ik altijd gezegd dat er ooit nog wel eens een eend zou komen. Na een tijdje sparen en het rijden in een flink aantal te koop aangeboden eenden, het bezoeken van de nodige eendenspecialisten in binnen- en buitenland en contact met Het Eende-ei, is het er deze zomer dan toch van gekomen.
Ik liep tegen een knappe grijze Charleston aan. Ik vind hem mooi, ik ben er trots op en heb inmiddels ervaren dat eendrijden nog steeds leuk is, dat je een boel bekijks hebt en dat het bij veel veertig-plussers gevoelens van nostalgie oproept. Machtig is het om een andere eend tegen te komen en dan naar elkaar te zwaaien. Elke eend is mooi in mijn ogen en ik heb ook ontdekt dat de buitenkant ook niet altijd alles zegt.
Ik gebruik m'n eend elke dag en de luxe Duitser staat voor de deur.

In de korte tijd dat ik weer eend rijd heb ik al een keer een gebroken gaskabel gehad en had op dat moment geen gereedschap, touwtjes, kabeltjes o.i.d. aan boord. Daar sta je dan aan de kant van de weg, zonder alarmlichten, zonder gevarendriehoek en dan maar wachten op wegenwacht. Stopt er een groene Citroën BX en de bestuurder vraagt of hij kan helpen. Dat helpen lukte dus niet, maar deze meneer bleek ook een eend te bezitten en dat verbroedert!
De wegenwachter vond het maar wat leuk dat'ie aan een eend mocht sleutelen en hielp me nog gratis ook.......omdat ik al meer dan 20 jaar in van die betrouwbare Duitse auto's rijd was ik namelijk alleen ANWB-lid en geen wegenwachtlid meer.

In september 2003 ben ik lid van Het Eende-ei in Rotterdam geworden..

Wat ik de afgelopen zaterdagmiddagen op het Eende-ei zag maakt indruk op me. Ik stal m'n eend maar een beetje bescheiden op het terrein en kijk graag mee over schouders van sleutelende dames en heren. Ik zelf heb nog niets te sleutelen en wat wil en moet ik nog veel leren. Wat loopt daar een know-how rond.
Ik hoop de eerstvolgende cursus eendologie mee te kunnen doen en me te kunnen mengen tussen alle eenden-sleutelaars en net als zij vieze handen en een zwarte veeg door m'n gezicht te kunnen krijgen.

Op een mooie avond in juni zijn we eens in Den Haag gaan kijken naar een blauwe eend, die te koop werd aangeboden. Na de eerste bezichtigingsronde werd ons een proefritje aangeboden.
De eend stond half op de stoep geparkeerd. Hij startte in één keer en we zaten weer lekker knus tegen elkaar aan in de eend. Dat was lang geleden zeg.

De straten in deze Haagse wijk waren smal en overal stonden auto's op de stoep geparkeerd. En ja hoor......wat iedereen niet hoopt in zo'n smal straatje..... Een zwarte Peugeot 206 kwam als tegenligger dezelfde straat inrijden!
De jonge bestuurder bleef lekker staan, deed zijn armen afwachtend en enigszins uitdagend over elkaar. Zijn dame keek ook maar recht vooruit. Eend en Peugeot keken elkaar recht in de ogen.
Wat die Peugeot deed, kan de eend ook. Dus ook ik ging maar een tijdje wachten. Hij kwam tenslotte net de hoek om en ik was de straat bijna uit.

Het wachten duurde even. We waren zojuist een t-splitsing gepasseerd.

Om de jonge macho maar een beetje te helpen, zette ik de eend toch maar een meter of vijf achteruit. Ik stond op die manier midden op de t-splitsing en dan kon hij mooi even passeren. En stoeien in een vreemde stad is geen alternatief.

Maar nee.......hij reed ook een meter of vijf op. Ik gebaarde nog dat'ie er netjes omheen kon, maar hij schudde nee. Het begon erop te lijken dat'ie een spelletje ging spelen.

De portier van de Peugeot ging uiteindelijk open en een heertje in een zwart leren jack stapte uit.

"Ik weet niet wat u aan het doen bent hoor!" zei hij. Ik legde uit dat ik netjes ruim baan voor hem gemaakt had en dat ik aan het trachten was een proefrit te maken.

"Maar ik ga toch echt niet voor u opzij", was zijn antwoord.

Hij stak vervolgens langzaam zijn hand in zijn binnenzak en haalde er langzaam een mapje uit met een politie-legitimatiebewijs.

"U rijdt tegen het verkeer in. Dit is een straat met éénrichtingsverkeer! Ik raad u dus aan om hier linksaf te slaan, dan kan ik mijn weg vervolgen."

Wachten duurt lang.....de eend hebben we tenslotte maar ingeleverd bij zijn eigenares. Ze had hem trouwens zelf met de neus tegen de rijrichting in geparkeerd en wij hebben het bewuste bord met eenrichtingsverkeer dus ook helemaal niet gezien.
De blauwe eend hebben we niet gekocht.
Dat lag trouwens niet aan dit avontuur.